Je lichaam tot rust brengen.
Een lichaam wat rustig is en niet druk, gestresst, gejaagd of zwaar voelt; wie wil het niet?
Wanneer je hoofd vol is, dan is de kans groot dat je dit ook in je lijf gaat zitten. Je lijf wordt dan niks meer dan een ‘bewegingsapparaat’, bedoeld om je hoofd van A naar B te brengen. Zelfs in de medische zorg zijn we het zo gaan noemen.
In mijn wereld is je lijf méér dan een bewegingsapparaat. In mijn wereld ben je meer dan een verzameling spieren, aangestuurd door hersenbedrading. In mijn wereld is je lichaam allereerst en allermeest de drager van je hart en van je ziel. Daarin is merkbaar en voelbaar wat jouw ten diepste beweegt en wat jou raakt. Om rust te vinden is het noodzakelijk om je te verbinden met je lijf. Ofwel: je te laten dragen.
Ik zie veel mensen die zich niet laten dragen, maar zichzelf krampachtig overeind houden. Door vanuit een soort basisspanning te leven houd jij je rug recht en je hoofd rechtop. Je zet je schrap voor alles wat er op je afkomt. Dat kan prima, alleen is het wel ‘werken’. Dat voel je bijvoorbeeld in je nek en je schouders, je spanning, hoofdpijn, frustratie of onrust. Deze signalen vertellen je dat jij vooral in je hoofd leeft. Niet persé verkeerd, maar wel nogal ‘mechanisch’ benaderd. Je hoofd wordt zo topzwaar en je maakt maar gedeeltelijk gebruik van je potentie. Want je intuïtie, kracht en je creativiteit haal je niet uit je hoofd. Niet uit je analyses of denkprocessen. Die dingen komen veel meer van binnenuit en ‘borrelen op’ uit je binnenste.
Om innerlijke rust te vinden is het nodig om ruimte te geven aan dat wat jouw hart je vertelt. Dat is voelbaar in je lijf en lichaamsgerichte therapie helpt je om dat diepgaand te ontdekken en te ervaren. Zodat je niet in een mechanische robotachtig harnas leeft, maar soepel en flexibel door het leven kunt gaan. Bezield, zou je het kunnen noemen. Wanneer je hart en je handelen in lijn zijn dan ontstaat er innerlijke rust.
